Tuval işler (yağlıboya, akrilik, baskı tuval) kağıt işlerden farklı çerçevelenir: genellikle cam kullanılmaz ve çerçeve tuval kasnağını (şase) taşıyacak derinliğe sahip olmalıdır. Üç yaygın yöntem var.
Tuvalin kasnağı, çerçevenin içine oturur ve arkadan sabitlenir. Çerçeve profili tuvalin kalınlığını karşılayacak kadar derindir. Klasik ve en yaygın yöntemdir; yağlıboya ve resim işlerinde sık kullanılır. Bu profilleri derin kutu profil çerçeveler sayfasında görebilirsin.
İnce ve L biçimli profil, tuvalin yanlarını çerçeveler; tuval ile çerçeve arasında küçük bir boşluk (floating/yüzen görünüm) kalır. Modern ve sade bir görünüm verir. İlgili modeller için L profil çerçevelere bak.
Tuval çerçevenin içinde yüzer gibi durur; tuvalin kenarları görünür kalır. Galeri işlerinde ve kalın tuvallerde tercih edilir.
Tuval kasnağının kalınlığı genellikle 2 ile 4 cm arasındadır; çerçevenin iç derinliği (kanal derinliği) bu değeri karşılamalıdır. Ölçü verirken tuvalin en, boy ve kalınlığını birlikte söyle. Tuval ve canvas çerçeve sayfasında örnekleri bulabilirsin.
Yağlıboya ve akrilik tuvaller nefes alması için genellikle camsız çerçevelenir. Baskı tuval ya da kağıt üzerine yapılmış işlerde cam tercih edilir.
İkisi de olur. Galeri sarımlı (kenarları boyalı) tuvaller çerçevesiz de şık durur; çerçeve ise resmi korur ve duvarda tamamlanmış gösterir.
Tuvalin kasnak kalınlığından biraz fazla derinlik gerekir; genellikle 2–4 cm kalınlık için bu değere uygun kanal derinliği seçilir.
Genellikle eklenmez; tuval çerçeveye doğrudan oturur. Paspartu kağıt işlerde kullanılır.